Het was tijd voor een logeerbed. Na twee weken wachten was het bed waar de keuze op gevallen was eindelijk op voorraad bij de Zweedse meubelmassagigant. Aangezien de C30 toch echt te klein is voor de praktische platte pakketen waarin alles wat daar te koop is wordt geleverd, hebben wij de hulp ingeroepen van schoonouders met een grote auto. Daar past het makkelijk in…

Dus wij naar de winkel om het logeerbed even op te halen. Zo gebeurt. Schoonouders ontmoeten we daar. Dus… de medewerker maakt een bon waar onze aankoop op staat, even afrekenen en ophalen bij het magazijn. Oeps… dat is een groot pakket. Bij de auto aangekomen blijkt onze veronderstelling dan toch niet helemaal te kloppen… het pakket past niet in de auto. Geen nood, we pakken het pakket uit en vervoeren de losse onderdelen. Ok… uitpakken in de garage. Passen, meten… helaas! Wat nu? Enige mogelijkheid is om een aanhanger te huren, dus dat maar gedaan. Helaas was het toevallig even vrijdagavonddrukte en duurde het zo’n drie kwartier voordat dat geregeld was. Nou ja, het heeft wat langer geduurd, maar eindelijk dan toch op weg naar huis… mét het logeerbed. Wij allemaal in de auto van de schoonouders, eigen auto halen we dan op als we de aanhanger terugbrengen.

Dus… thuis alles uit de auto en aanhanger halen en naar binnen brengen. Dus tja, heb jij de sleutel? Uuuh, volgens mij ligt die nog in de auto… bij de Ikea. Ok… uiteindelijk het bed maar in de tuin achtergelaten (gelukkig geen vooruizicht op regen). Bijna 3 uur nadat wij voor het eerst thuis wegreden, reden we eindelijk in de auto weg bij de winkel. Het bed stond nog in de tuin, maar toch maar even eerst wat gaan eten… pfff